Meşe köklerindeki tarih

‘Rumeli’de anıt ağaçlar; Bektaşi ve Türk varlığının delilleri gibi.’
Araştırmacı yazar Abdullah Özcan’ın bugün sınırlarımız dışındaki Rumeli’de yaptığı araştırmayı hiç bir yorum eklemeden fotoğraflarıyla veriyoruz:

“Türkler 1353 yılında Rumeli’ye geçtiklerinde, beraberinde Rumeli’ye Müslümanlığı, Türkçe ’yi öğretecek, halkı Türkleştirecek Bekta Bektaşilerini de götürmüşlerdi.

Rumeli’de fetihler tamamlanınca Dervişler ordudan ayrılır ve Tekkelerini kuracakları, sürekli kalacakları yerleri seçerler.Baba adı verilen dervişlerden Abdal Baba, Mürtaza Baba, Kasım Baba Arnavutluk’ta yerleşirken Kızıldeli Sultan, Dimatokaya, Karababa’da Dimatoka ’dan Nasuh bey’e yerleşmiştir.Buradaki türbelirden biri Karababa ’ya diğeri de Kadın Ana’ya aittir.

Kanuni Sultan Süleymen’ın damadı Silistre sancak beyi Nasuh Bey’e bu köy ve civarı vakıf olarak vermiştir. Nasuh Bey’in sancağını yerin ona ait olduğunu sembolik olarak göstermek için meşe ağacının yanına dikmiş ve halen bu meşe ağacı aynı yerde dimdik durmaktadır. Adı da Sancak Meşesi’dir.

Sefere çıkacak Askerler önce Karababa’yı ziyaret eder daha sonra da Nasuh Bey Köyü’nde yaşayan Bektaşi Babaları’nı ziyaret ederler, hayır duasını alırlar, sefere hazırlıkları süresince sancaklarını yine Sancak Meşesi ’ne dikerlermiş.
Günümüzde bu bölgede, yalnızca ülkemizde yaşayan 14 türden olan Saplı Meşe, Mazı Meşe, Sorlı Meşe, Palamut Meşesi türlerinde anıt meşe ağacı bulunmaktadır.Boyları 20 ile 30 metre arasında değişen bu meşe ağaçları kutsal sayıldığından bir kuru dalı dahi kesilmemektedir.”

Haber: www.habercem.com / Abdullah Özcan